Home

Lieve allemaal,
Maandagochtend geland op Schiphol, lang onderweg geweest 18 uur.
En dan sta je weer in Nederland, koud, druk, regen.......

Ik ben nog niet echt geland twee maanden Afrika verstookt van alle luxe en dan hier weer zoveel prikkels dat is erg wennen.

Wij willen jullie allemaal erg bedanken voor de steun op afstand en dat er zoveel en vaak aan ons is gedacht deed ons goed.
En wij ondergedompeld in het Afrikaanse leven dachten eigenlijk niet veel aan Nederland, we voelden ons thuis daar en hebben er met volle teugen van genoten.

Een ervaring voor ons leven om nooit meer te vergeten, Malawi met al zijn mensen zit voor altijd in ons hart........

Veel liefs van Margret en Heidi xxx

Even snel nog wat foto's

Onze laatste twee weken gaan in, en dan weer terug in ons leventje in Nederland.
Hier het primitieve leven, je eigen zorgen even niet belangrijk en ver op de achtergrond. Soms Nederland in onze gedachte maar dit werd onze wereld, en Nederland was ver weg letterlijk en figuurlijk.


- Onze twee nieuwe huisgenootjes zijn gekomen Ilse en Stephanie alles nieuw voor hun en dan kijk je weer even door hun naar alles. Leuk weer twee nieuwe meiden.


- We hebben weer veel gedaan met de kids en dat vind ik eigenlijk het leukste om te doen. Chips happen weer de ballonnen, dvd kijken van de Lion King, hinkelen, elastieken en touwtjespringen.

[size= small]Even een vraag beantwoorden wat een hoop mensen in Nederland zich af zullen afvragen. Helpt het nu echt wat wij hier nu doen!! En dat kan ik [/size]volmondig met ja beantwoorden. Ik kan mij voorstellen als je in Afrika op vakantie bent en je ziet de armoede dat je dan niet weet wat je dan zou kunnen doen. Maar als je leeft met de bevolking je er echt midden in woont dan weet je en voel je dat je dingen kunt doen. Zeg zeggen hier think big, but start small.
Stapje voor stapje, beetje bij beetje.

Schep geen verwachtingen want dat valt altijd weer tegen. Maak geen plannen het loopt toch weer anders. Zo staan wij hier zo’n beetje in. Go whit the flow………… en dat is wel eens moeilijk doordat wij veel te structureel denken. Hier kan dat niet en moet je leren los te laten. Het komt zoals het komt is het vandaag niet dan wel morgen en anders volgende week.
Afgelopen weekend hebben wij in de Bergen doorgebracht, veel gewandeld. Met gids gelukkig want als je 9 azouka’s (blanken) vrouwen op de berg los laat is dat levens gevaarlijk het stikt er namelijk van de bosjesmannen die op de meest vreemde plekken uit de bosjes komen rennen, met stapels hout en halve bomen op hun hoofd. Nou dat schept ontzag, tijden geen vrouwen meer gezien dus ja wij waren blij met onze gids en blij met ons eerste uitje. Het was een prachtig weekend daarboven op die berg.

even alvast wat foto's

Wist je dat terrasje pakken hier 0 euro cent kost
Wist je dat wij een koelkast niet missen
Wist je dat iedereen hier elkaar groet
Wij ons daardoor koninginnen voelen
Wij hier een bezienswaardigheid zijn
Wist je dat ik de enige vrouw in Malawi ben die hier rookt
Samson mijn tweede naam is geworden
Wist je dat wij elke avond ademloos naar de sterren kijken
die veel mooier zijn dan bij ons
Wist je dat het voelt alsof wij hier heel lang wonen
we ons al echt thuis voelen dus
Wist je dat hier nergens spiegels zijn en wij niet meer weten hoe wij eruit zien
Wist je dat wij zonder ons wijntje kunnen
Wist je dat je zonder douche kan
Wist je dat het heerlijk is als er twee maanden voor je gekookt wordt
Wist je dat je ook verstoppingen kan krijgen van malaria pillen
Wist je dat Afrikanen van ruige sex houden
wij dat alleen hebben gehoord

Foto's van Gretje........

hallo lieve allemaal,

Maandag vandaag, en een vrije dag omdat het een herdenkingsdag is vanwgege martelarendag dus hebben wij een lang weekend.

Donderdag zijn wij met Moli op huis bezoek geweest bij zieke mensen. Dennis was de eerste patient hij is 30 jaar oud, een dwars leasie, hij lag buiten op een matrasje op zijn buik op de grond met een lakentje over zijn kont.
Want die was helemaal stuk van het doorliggen. Dit was erg confronterend en het greep vooral mij erg aan, ja Margret is dan toch de verpleegster onder ons maar zelfs zij was onder de indruk. Dennis was zo positief, eigenlijk een woord die je hier niet kan gebruiken want als je hier positief bent betekent dat meestal iets heel anders! En dan is er gewoon niets dat je voor zo'n jongen kan doen,even een knop om dus.

nog even snel alhoewel snel wat foto'sl......bedankt nog Marc voor het goede programa op de usb stick

Hallo allemaal,


Onze vliegreis is prima verlopen in totaal 15 uur onderweg geweest.
De aankomst in Lilongwe Malawi was overdonderend een totaal andere wereld dus.

De eerste nacht in een hostel met alle andere 14 vrijwilligers en de volgende ochtend zouden wij om 08.00 uur vertrekken dat werd dus 10.30 uur , welkom in Afrika!


In een klein busje werden wij naar Zomba gebracht 14 mensen 24 koffers en handbagage, wij hadden onze twijfels maar uiteindelijk zat toch alles erin. Het was een rit van 5 uur......
Wij, Margret en ik werden afgezet bij ons huis waren wij de aankomende 2 maanden zullen wonen. Zo had ik het mij nooit voor kunnen stellen. Al die mensen, kleuren, geuren, het leek of wij in een film waren beland.

Hallo lieve allemaal,
Het gaat bijna gebeuren, volgende week om deze tijd zitten we al hoog en vooral droog in Malawi.
Nog even de laatste spulletjes kopen we mogen elk twee koffers meenemen
en die gaan dan ook tot aan de nok gevuld met vooral spulletjes voor de kinderen.

Iedereen nog bedankt voor alle spulletjes giften en vooral belangstelling en medeleven, heel bijzonder!!!!!!!!

We landen volgende week zondag in Lilongwe en daar overnachten we in een backpackers 'hotel' en waar we maandag op worden gehaalt om naar ons project te worden gebracht in Zomba.
En dan gaat het dan beginnen voor ons.

We komen in huis bij Ellen een echte Malawinese vrouw, en daar huren we een kamertje van.
Een mooie inkomsten voor haar dus.
Het is daar s'avonds al vroeg donker, dus als we gaan koken gebeurt dat met een mijnwerkerslamp op ons hoofd, om maar even iets te noemen, want electra dat is er dus niet.

Hallo allemaal de meeste zijn al op de hoogte van ons avontuur, de vliegtickets zijn geboekt, bewijzen van goed gedrag binnen.
Via deze weblog kunnen jullie Margret en mij in de gaten houden en ik ga proberen een leuk verslag voor jullie te maken al zal dat soms lastig worden.
Waar wij zitten is namelijk geen elektra dus zullen we daarvoor naar de stad moeten.
En ook daar is het niet makkelijk hoorde ik want regelmatig valt daar ook de verbinding weg
Maar zowiezo zullen we wat laten horen.
Wij vertrekken 25 februari en vliegen 20 april weer richting Nederland.
Dus nog 70 dagen................10 weken......
Lieve groeten van Heidi en margret